Аватар автора Дария Головчиц

Блог автора: Дария Головчиц

Дария Головчиц

golovchits@wmeste.by


«Не адчуваю сябе асаблівай». Надзея Міцэвіч з інваліднасцю прафесійна займаецца спортам і вучыцца ва ўніверсітэце

Надзея Міцэвіч у тры гады патрапіла ў дзіцячы інтэрнат, бо яе маці пазбавілі бацькоўскіх правоў. Зараз дзяўчыне 20 гадоў, яна прафесійна займаецца спортам і вучыцца на першым курсе ўніверсітэта нягледзячы на тое, што рухаецца ў інваліднай калясцы. Гісторыю Надзеі – чытайце ў штотыднёвіку “Вместе!”. Нібы анёл-ахоўнік”… Подробнее »»

#Явспорте. Як беларусы развіваюць ініцыятыву інклюзіўнага спорту для людзей з інваліднасцю

Спорт – адзін з нямногіх спосабаў фізічнай і сацыяльнай рэабілітацыі для людей з інваліднасцю. У тым ліку тых, хто з-за асаблівасцяў развіцця застаецца недзеяздольным нават у сталым узросце. Кола іх зносін, як звычайна, абмежаванае ўласнай сям’ёй. Інклюзіўны спорт не толькі дазваляе ім знайсці сферу, у якой яны маглі… Подробнее »»

Когда все на своих местах. Наталья Филипеня продолжит руководить Московской районной организацией БелОИ Минска

Полным ходом идет подготовка к VII съезду Белорусского общества инвалидов. Он состоится в мае текущего года. В региональных организациях ОО «БелОИ» проходит отчетно-выборная кампания В феврале отчетно-выборная конференция состоялась в Московской районной организации ОО «БелОИ» Минска, делегатами которой были избраны 35 человек, из которых… Подробнее »»

«Не хвалюйся, я заўсёды побач». Як працуе дзіцячы садок у Мінску, які наведваюць дзеці з аўтызмам

У Беларусі за мінулы год пад наглядам спецыялістаў знаходзілася 2770 дзяцей з парушэннем аўтыстычнага спектру. Толькі за апошнія два гады колькасць дзяцей з аўтызмам павялічылася ў 2,4 разы. Нягледзячы на тое, што аўтызм – гэта парушэнне развіцця, якое застаецца ў чалавека на ўсё жыццё, было б безадказна сцвярджаць,… Подробнее »»

Праваднік у паўнавартае жыццё: чым адметны віцебскі «Элект», дзе большая частка супрацоўнікаў мае інваліднасць

Унітарнае прадпрыемства “Элект” грамадскага аб’яднання “Беларускае таварыства інвалідаў па зроку” было заснавана яшчэ ў 1931 годзе ў Віцебску. Ужо амаль стагоддзе на заводзе вырабляюць святлотэхнічную прадукцыю, электраўстановачныя вырабы, нізкавольтную і высакавольтную апаратуру, галантарэйныя вырабы. Зараз на прадпрыемстве, разам з яго філіялам у Оршы, працуе 475 чалавек, з якіх… Подробнее »»

«Мне здавалася, што мір спыніўся». Гісторыя Таццяны Пукала – пра набытую інваліднасць, пошукі працы і грамадскую дзейнасць

Таццяна нарадзілася ў Бабруйску, тут жыве і да гэтага часу. Пры нараджэнні ёй паставілі дыягназ – вывіх тазасцегнавых суставаў. Нягледзячы на паталогію, яна была звычайным дзіцём, але хвароба нагадала пра сябе, калі дзяўчынка пайшла ў першы клас. – Я гэта добра памятаю, хоць і прайшло шмат… Подробнее »»

Быць шчаслівым можна і без ног. Гісторыя Сяргея з Мікашэвічаў, які пабудаваў спартыўную кар’еру і дабіўся поспехаў у бізнесе

Спартыўнаяя кар’ера ў мінулым, уласны бізнес і шчаслівая сям’я – усё тое, што ёсць сёння ў Сяргея Крывульца з Мікашэвічаў Брэсцкай вобласці. Ён упэўнены, што і без ног можна пабудаваць свой лёс такім, як марыш. Мікашэвічы – горад, які знаходзіцца на мяжы Брэсцкай і Гомельскай абласцей. Подробнее »»

Фарбы жыцця распачалі калядны цуд: гісторыя дзяўчыны з ДЦП, якая малюе з дзецьмі, верыць у Бога і марыць пра вялікую сям’ю

Для кагосьці галоўнае зімовае свята – Новы год, але не для нашай суразмоўцы. Сёння, у перадкалядны дзень, мы раскажам пра дзяўчыну, якая верыць у Бога і цуд. Іуліанія Шах з Дзятлава Гродзенскай вобласці распавядае, як жыве з ДЦП і чаму маляванне для яе – амаль што сэнс жыцця. Подробнее »»

«Сустрэньце Новы год побач з ёлачкай дома». Валанцёр Дзмітрый Занкевіч дапамагае дзецям і дарослым з інваліднасцю стаць крыху шчаслівейшымі

Яшчэ Арыстоцель казаў, што сутнасць жыцця – служыць іншым і рабіць дабро. Часам нават маленькі ўнёсак у дапамагу тых, хто ў гэтым мае патрэбу, для кагосьці стане выратавальным. Дзмітрыю Занкевічу з Мінска 19 год, ён ужо амаль чатыры гады супрацоўнічае з дабрачыннымі фондамі і дапамагае дзецям і дарослым… Подробнее »»

Жыццё ўсляпую: Насця ў 6 гадоў цалкам страціла зрок, а сёння яна працуе педагогам, піша карціны і падарожнічае

За дапамогай зроку чалавек атрымлівае больш за 80% інфармацыі з навакольнага свету. А як жывуць тыя, для каго візуальны орган пачуццяў не даступны? Сёння мы раскажам гісторыю дваццацісямігадовай аршанкі Анастасіі Бярговінай, якая страціла зрок у дзяцінстве, але не страціла сябе. – Нарадзілася я ў Оршы, гэта… Подробнее »»