Сябры, у самым пачатку кастрычніка традыцыйна адзначаецца Дзень пажылых людзей – своеасаблівая даніна павагі мудрасці і вопыту старэйшага пакалення. Зрэшты, часам пражытыя гады – гэта проста лічбы, а ў душы, на шчасце, няма ўзросту. Бывае, што і маладыя адчуваюць сябе сталымі, і людзі сталага веку нярэдка захоўваюць юнацкія іскрынкі ў… Подробнее »»
Сябры, сёння нашую размову пачне Алесь Пісьмянкоў. Не змагла не падзяліцца з вамі яго вершам-настроем, нібыта не напісаным, а сабраным з нанізаных на нітку-думку словаў: Позні вечар, Старарэчча. Ледзьве ўлоўныя кругі. Можа, сом, А можа, вецер Зноў варушыць трыснягі. Дрэмле човен… Подробнее »»
Сябры, некалі Рыгор Барадулін паўжартам-паўсур’ёзна распавёў пра тое, як пішуцца вершы: найперш вачыма, а потым душой. Цікава было б даведацца: а ці так адбываецца ў вас? Або вашыя вершаваныя радкі знаходзяць іншыя сцяжынкі на паперу? Спачатку вершы пішуцца вачыма, Па прынцыпу: Што бачу – ўсё… Подробнее »»
Сябры, нядаўна натрапіла на цыкл з дванаццаці вершаў паэта Віктара Шніпа пад назвай «Балада аднаго года». На старонках газеты, канешне, няма магчымасці змясціць яго цалкам, але радкі з «Балады жніўня», упэўненая, адгукнуцца ў кожнай паэтычнай душы: Паспелы яблык падае на дол, Нібыта кропля сонечнага лета. Подробнее »»
За окном простирается любимая многими пора года – лето, когда с первыми лучами солнца просыпается убаюканное туманами золотистое поле, открывает свои зеленые глаза старый величественный лес, а небо переливается множеством золотисто-оранжевых оттенков. Это особенное время, наполненное нахлынувшими от красоты природы чувствами, эмоциями и переживаниями. Следующий выпуск… Подробнее »»
Сябры, не перастаю здзіўляцца вашым вершам. Такія ж розныя, як і вы, іх аўтары, яны тым не менш аднолькава шчырыя, заўсёды лёгка кладуцца на душу, ім адразу верыш. Мне ўзгадваюцца кароткія, але ёмістыя радкі Янкі Сіпакова: Каб неба цябе не загушкала, Каб зямля не калола быльнікам, – Верш! Ляці раскальцованай… Подробнее »»
Часта за руцінай штодзённасці мы перастаём заўважаць простыя радасці жыцця: шум ветру, цёплы дзень, квецень раслін, спеў птушак, пацалунак каханага чалавека… І ўсе гэтыя выдатныя моманты праходзяць незаўважна. Хоць у іх і складаецца шчасце. Сябры, так і хочацца следам за Піменам Панчанкам паўтарыць гэты радок з яго верша… Подробнее »»
У гэтым выпуску «Паэтычнага куфэрка» мы з вамі пабываем у краіне самых простых і зразумелых жыццёвых падзей, якія знайшлі водгук у чулых сэрцах паэтаў з інваліднасцю, – гэта любоў да Радзімы, адносіны ў сям’і, пачуцці і перажыванні да процілеглага пола, яднанне з прыродай… Кастусь Кірэенка некалі пісаў:… Подробнее »»
Сябры, гэтым разам шмат якія вашыя вершы – пра мінулае і будучыню, хуткаплынны час і пакручасты лёс, які часам складваецца зусім не так, як мы плануем. Але дарэчы ўспамінаюцца простыя на першы погляд і адначасова глыбокія радкі з верша Хведара Жычкі: А пад акном язмін цвіце бялюткім… Подробнее »»
Сябры, а як да вас прыходзяць вершы? Удзень ці ўночы, у творчых пакутах ці з лёгкасцю, нібыта натхненне нашэптвае вам словы, якія самі кладуцца на паперу і складваюцца ў радкі, строфы?.. Паглядзіце, як піша пра гэта Янка Сіпакоў: Вітанне, раніца! Пасля бяссоннай ночы На стол… Подробнее »»