Тема «газета вместе стихотворения»

«Память – в наших сердцах». Почитайте, о чем осенью пишут люди с инвалидностью в своих стихотворениях

Сябры, у самым пачатку кастрычніка традыцыйна адзначаецца Дзень пажылых людзей – своеасаблівая даніна павагі мудрасці і вопыту старэйшага пакалення. Зрэшты, часам пражытыя гады – гэта проста лічбы, а ў душы, на шчасце, няма ўзросту. Бывае, што і маладыя адчуваюць сябе сталымі, і людзі сталага веку нярэдка захоўваюць юнацкія іскрынкі ў… Подробнее »»

«Я, обращаю взор свой к небесам». Поэзия авторов с инвалидностью о жизненной борьбе, мгновениях лета и вере

Сябры, сёння нашую размову пачне Алесь Пісьмянкоў. Не змагла не падзяліцца з вамі яго вершам-настроем, нібыта не напісаным, а сабраным з нанізаных на нітку-думку словаў: Позні вечар, Старарэчча. Ледзьве ўлоўныя кругі. Можа, сом, А можа, вецер Зноў варушыць трыснягі. Дрэмле човен… Подробнее »»

«Моя душа изранена давно…». Почитайте, о чём пишут люди с инвалидностью в своих стихотворениях

Сябры, некалі Рыгор Барадулін паўжартам-паўсур’ёзна распавёў пра тое, як пішуцца вершы: найперш вачыма, а потым душой. Цікава было б даведацца: а ці так адбываецца ў вас? Або вашыя вершаваныя радкі знаходзяць іншыя сцяжынкі на паперу? Спачатку вершы пішуцца вачыма, Па прынцыпу: Што бачу – ўсё… Подробнее »»

«Мы сильные с тобой и всем нужны!». Стихотворения авторов-инвалидов о летних вечерах, любимых местах и скоротечности жизни

Сябры, нядаўна натрапіла на цыкл з дванаццаці вершаў паэта Віктара Шніпа пад назвай «Балада аднаго года». На старонках газеты, канешне, няма магчымасці змясціць яго цалкам, але радкі з «Балады жніўня», упэўненая, адгукнуцца ў кожнай паэтычнай душы: Паспелы яблык падае на дол, Нібыта кропля сонечнага лета. Подробнее »»

Лето, малая Родина, любовь: очередная подборка стихотворений авторов с инвалидностью

За окном простирается любимая многими пора года – лето, когда с первыми лучами солнца просыпается убаюканное туманами золотистое поле, открывает свои зеленые глаза старый величественный лес, а небо переливается множеством золотисто-оранжевых оттенков. Это особенное время, наполненное нахлынувшими от красоты природы чувствами, эмоциями и переживаниями. Следующий выпуск… Подробнее »»

«Самим собой сумей остаться, не стать игрушкою судьбы». Поэтические строки авторов-инвалидов о том, что их волнует

Сябры, не перастаю здзіўляцца вашым вершам. Такія ж розныя, як і вы, іх аўтары, яны тым не менш аднолькава шчырыя, заўсёды лёгка кладуцца на душу, ім адразу верыш. Мне ўзгадваюцца кароткія, але ёмістыя радкі Янкі Сіпакова: Каб неба цябе не загушкала, Каб зямля не калола быльнікам, – Верш! Ляці раскальцованай… Подробнее »»

«Твае думкі пачуюць людзі». Паэтычныя радкі аўтараў з інваліднасцю пра імгненні кожнага дня, надзею і каханне

Часта за руцінай штодзённасці мы перастаём заўважаць простыя радасці жыцця: шум ветру, цёплы дзень, квецень раслін, спеў птушак, пацалунак каханага чалавека… І ўсе гэтыя выдатныя моманты праходзяць незаўважна. Хоць у іх і складаецца шчасце. Сябры, так і хочацца следам за Піменам Панчанкам паўтарыць гэты радок з яго верша… Подробнее »»

Вершы аўтараў з інваліднасцю пра хуткаплыннасць жыцця і родную зямлю: «Беларусь, будзь заўжды незалежнай»

У гэтым выпуску «Паэтычнага куфэрка» мы з вамі пабываем у краіне самых простых і зразумелых жыццёвых падзей, якія знайшлі водгук у чулых сэрцах паэтаў з інваліднасцю, – гэта любоў да Радзімы, адносіны ў сям’і, пачуцці і перажыванні да процілеглага пола, яднанне з прыродай… Кастусь Кірэенка некалі пісаў:… Подробнее »»

«Любовь не остывает, она горит огнем». Поэтические строки авторов с инвалидностью о судьбе, прошлом и будущем

Сябры, гэтым разам шмат якія вашыя вершы – пра мінулае і будучыню, хуткаплынны час і пакручасты лёс, які часам складваецца зусім не так, як мы плануем. Але дарэчы ўспамінаюцца простыя на першы погляд і адначасова глыбокія радкі з верша Хведара Жычкі: А пад акном язмін цвіце бялюткім… Подробнее »»

Поэзия авторов с инвалидностью о жизни: «Раздаются в душе отголоски, а ответов на них так и нет»

Сябры, а як да вас прыходзяць вершы? Удзень ці ўночы, у творчых пакутах ці з лёгкасцю, нібыта натхненне нашэптвае вам словы, якія самі кладуцца на паперу і складваюцца ў радкі, строфы?.. Паглядзіце, як піша пра гэта Янка Сіпакоў: Вітанне, раніца! Пасля бяссоннай ночы На стол… Подробнее »»