«Маці, каліна ды Беларусь… »

Сябры, сёння «Паэтычны куфэрак» зноў поўны вершаў пра нашых мам, а яшчэ – пра Маці Божую, бо недарэмна ж свята Пакрова Прасвятой Багародзіцы супадае з Днём маці. Так шмат добрых і шчырых вершаў вы дасылаеце ў рэдакцыю, што змясціць іх на адной старонцы немагчыма. Таму ў наступны раз мы працягнем гаворку пра матуляў. Пакуль жа хачу падзяліцца з вамі вершам Сяргея Законнікава:

Калі вочы мае праясніла заранка

І жыцця расхінуўся абрус,

Над калыскай

спявалі тады калыханку –

Маці,

каліна

ды Беларусь.

Недзе зараз у сцішанай хаце

Пра мяне журбоціцца маці,

Засыпае мае пуцявіны

Белым цветам надзеі каліна.

І куды б не пайшоў – застаюся

Пад бусліным крылом Беларусі…

Вядучая рубрыкі Ніна КАЗЛЕНЯ

Анна ПРИЕМКО

(Минск)

Маме

Конь трухаў пясчанай дарогай,

Рыпелі колы ў каляінах разбітых.

Чакаў на горцы хвойнічак з трывогай:

Глыбокай восенню матулю харанілі.

Жыццё тваё было нялёгкім, мама,

І наша без цябе пайшло па той жа каляіне.

«Не пакідай дзяцей!» – ты тату так прасіла,

А жыццё без маці – гарчэй горкага палыну.

Выляцелі рана з роднай хаты,

Выраслі, жывем не горай за людзей.

І ўсё часцей пад хвойкаю калматай

Перадыхнуць садзімся, а сэрца б’ецца, вырываецца з грудзей.

Галина ГОРГУН

(Лунинец)

Покрова

Летит за ветром листьев рой,

Пейзажи Лунинца – чуть строже…

Все так привычно и старо,

Что удивить едва ли может.

Ну что ж, природа, ты права,

Ведь никаким мольбам не внемля,

В зенит – октябрь, и Покрова

Минутным снегом скроют землю.

Он слаб и долго не лежит,

Его явление условно…

А мы все так же будем жить –

Стареть в делах своих греховных.

А завтра солнце скроет лик,

Как гости, явятся морозы

И ты поймешь: пришли, пришли

За всякий грех прощенья слезы.

Вдруг станет чисто и светло…

От прежней жизни уставая,

Душа, раскаянием живая,

Услышит звон колоколов…

Марина КРОТ

(Волковыск)

Цените матерей

                                        Ко Дню матери

Цените матерей,

Им тепло дарите.

От плохих вестей

Матерей храните.

Букеты ярких роз

Матерям дарите.

От печальных слез

Милый взор храните.

Цените матерей,

Когда постареют.

До кончины дней

Они любить умеют.

Цените ту любовь,

Что мама являет.

Сердечную скорбь

Она лишь замечает.

Капельку добра

Матерям дарите.

Превыше серебра

Их любовь цените.

Іншыя вершы Ганны Прыёмка, Галіны Гаргун і Марыны Крот, а таксама творы Ніны Дыдышка і Ганны Клімовіч чытайце ў друкаванай версіі газеты «Вместе!».