Сябры, сёння мне лёг на сэрца верш «Развітанне з кастрычнікам» паэткі Ганны Новік. А вашыя вершаваныя радкі стануць выдатным працягам размовы. Усё ж недарма восень называюць натхняльніцай паэтаў – сённяшні «Паэтычны куфэрак» выдатна гэта пацвярджае. Неразборлівым почыркам Крэмзаў дождж эпіграмы. Мякка прыцемкі крочылі, Ахіналі… Подробнее »»

Сябры, перш чым пачаць нашую размову, не магу не падзяліцца з вамі радкамі Людмілы Рублеўскай. Упэўненая, што кожны знойдзе ў іх нешта блізкае і важнае для сябе, а сённяшняя падборка вершаў – не столькі пра восень, колькі пра стан душы тых, хто глыбока яе адчувае, – стане працягам тэмы:… Подробнее »»

Сябры, вы, канешне, ведаеце і адразу зможаце назваць слова, ад якога бадай што ў кожнага цяплее на сэрцы, – «мама». Наталля Арсеннева знайшла пранізлівыя радкі, пішучы пра сілу мацярынскай душы: Ледзьве выцягнеш рукі ў жыццё – ўсё не хлебам, каменьмі нам плаціць. Не дало б… Подробнее »»

Сябры, у самым пачатку кастрычніка традыцыйна адзначаецца Дзень пажылых людзей – своеасаблівая даніна павагі мудрасці і вопыту старэйшага пакалення. Зрэшты, часам пражытыя гады – гэта проста лічбы, а ў душы, на шчасце, няма ўзросту. Бывае, што і маладыя адчуваюць сябе сталымі, і людзі сталага веку нярэдка захоўваюць юнацкія іскрынкі ў… Подробнее »»

Сябры, сёння нашую размову пачне Алесь Пісьмянкоў. Не змагла не падзяліцца з вамі яго вершам-настроем, нібыта не напісаным, а сабраным з нанізаных на нітку-думку словаў: Позні вечар, Старарэчча. Ледзьве ўлоўныя кругі. Можа, сом, А можа, вецер Зноў варушыць трыснягі. Дрэмле човен… Подробнее »»

Сябры, некалі Рыгор Барадулін паўжартам-паўсур’ёзна распавёў пра тое, як пішуцца вершы: найперш вачыма, а потым душой. Цікава было б даведацца: а ці так адбываецца ў вас? Або вашыя вершаваныя радкі знаходзяць іншыя сцяжынкі на паперу? Спачатку вершы пішуцца вачыма, Па прынцыпу: Што бачу – ўсё… Подробнее »»

Сябры, нядаўна натрапіла на цыкл з дванаццаці вершаў паэта Віктара Шніпа пад назвай «Балада аднаго года». На старонках газеты, канешне, няма магчымасці змясціць яго цалкам, але радкі з «Балады жніўня», упэўненая, адгукнуцца ў кожнай паэтычнай душы: Паспелы яблык падае на дол, Нібыта кропля сонечнага лета. Подробнее »»

За окном простирается любимая многими пора года – лето, когда с первыми лучами солнца просыпается убаюканное туманами золотистое поле, открывает свои зеленые глаза старый величественный лес, а небо переливается множеством золотисто-оранжевых оттенков. Это особенное время, наполненное нахлынувшими от красоты природы чувствами, эмоциями и переживаниями. Следующий выпуск… Подробнее »»

Сябры, не перастаю здзіўляцца вашым вершам. Такія ж розныя, як і вы, іх аўтары, яны тым не менш аднолькава шчырыя, заўсёды лёгка кладуцца на душу, ім адразу верыш. Мне ўзгадваюцца кароткія, але ёмістыя радкі Янкі Сіпакова: Каб неба цябе не загушкала, Каб зямля не калола быльнікам, – Верш! Ляці раскальцованай… Подробнее »»

Часта за руцінай штодзённасці мы перастаём заўважаць простыя радасці жыцця: шум ветру, цёплы дзень, квецень раслін, спеў птушак, пацалунак каханага чалавека… І ўсе гэтыя выдатныя моманты праходзяць незаўважна. Хоць у іх і складаецца шчасце. Сябры, так і хочацца следам за Піменам Панчанкам паўтарыць гэты радок з яго верша… Подробнее »»